Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

De Kroniek van Enkhuizen brengt de Enkhuizer geschiedenis opnieuw tot leven

Middels infozuilen op 19 locaties verdeeld over de stad worden beelden en krantenverhalen van het tijdperk 1880 tot 1935 opnieuw uitgelicht.

Een historisch document voor de stad Enkhuizen, waaraan een speciale wandelroute gekoppeld is. Ter ondersteuning van deze wandelroute is een historische krant uitgegeven.

Op deze website vindt u het laatste nieuws en kunnen bewoners en geïnteresseerden verder meeschrijven aan de Enkhuizer geschiedenis.

Recente artikelen op de Kroniek van Enkhuizen

Recente weblogartikelen op Lezers Schrijven

Onderwerp: Categorie
 Ik zoek informatie over de familie van mijn vader Henk Honig, Gerard Honig, Femmy Honig. De familie Wijsman, Gerard wijsman. De familie Honig woonde in de wagenaarstraat. 
Onderwerp: Categorie
4 vragen. Wie weet het antwoord?   1.      In welke (kerk)zaaltje is dit? 2.      Bij welke gelegenheid is deze foto genomen? (ca 1962) 3.      Wie kent de heren rechts in beeld? 4. &...
op 2/5/13 door Marinus Schoen
Onderwerp: Categorie
Niet alleen op Internet is de Kroniek van Enkhuizen te vinden. Meestal staat er woensdags een artikel voor die Kroniek ook in de Enkhuizer Courant, geschreven door Oud-Enkhuizen voorzitter Klaas Koeman. In deze artikelen wordt telkens een gebeurtenis uit een  bepaald dece...
op 2/4/13 door Marinus Schoen
Onderwerp: Categorie
Heel lekker weer was het toen ik een keer op het Weelenpad fietste. Dat Weelenpad is vanuit Enkhuizen mooi aangelegd, niet recht uit, recht aan, maar slingerend door weilanden en een stukje bos, richting Lutjebroek. Alle jaargetijden is het mooi om daar te fietsen en op dat m...
Onderwerp: Categorie
Al weer een tijdje geleden bezochten mijn vrouw en ik de Zaanse Schans. Onze auto met fietsdrager parkeerden we op een Carpoolplaats een eind daar vandaan en fietsen er verder naar toe. We bekeken de aparte, groen geverfde huisjes en ook het oudste Albert Heijn winkeltje werd ...
Onderwerp: Categorie
Op de foto mijn Vader Klaas Visser en mijn  Moeder Lies Visser Slok met de viskraam, op het Verlaat in Enkhuizen, dit is al heel wat jaren terug ik denk zo ongeveer 1959,ik was net 15 jaar. Omdat ze altijd  samen op de kermis stonden moe...
Onderwerp: Categorie
In de dertiger- en veertiger jaren hadden mijn grootouders, Steven en Ella Ton een viswinkel op Dijk 6, Ik zou het zo leuk vinden om, mede t.b.v. hun laatst levende dochter, Annie Ton, ( inmiddels 91) in contact te komen met Enkhuizers die herinneringen aan mijn Opa en Oma en mijn tante Annie  hebben. Ook foto's van het pand Dijk 6 zijn zeer welkom. Het is het huis naast het huid...
Onderwerp: Categorie
Als jochie was het voor mij altijd een avontuur als ik met de boot meemocht.  Die vertrok ´s ochtends om 0600 uur uit Enkhuizen.  Eerst deden de brugwachters van de havendienst de drommedaris brug trouw open om die tijd, later ging de boot s´middags al door de brug, zeker om overuren van de havendienst te verminderen.  Die had je vroeger niet, je deed gewoon wat je werruk was.&...
Onderwerp: Categorie
School A aan de Kuypersdijk, meneer Kries, zijn vrouw gaf Duitse les aan de HBS. die heb ik nooit gehad, ik zat er op van 1951 tot 1957 denk ik.  Juffrouw Van Veen, die gaf me een keer een draai om mijn oren, maar het deed niet zeer, het was meer de verassing en de schaamte die me deed huilen in de eerste klas.  Verder werdeen er geen lijfstraffen meer toegepast, meer deelsommen maken...
Onderwerp: Categorie
Binnenkort wordt het nieuwe Medisch Centrum aan de Molenweg in Enkhuizen opgeleverd. Ziet er mooi uit zo van buiten, geen saai gebouw, maar net alsof het allemaal aparte herenhuizen zijn. Verschillende plaatselijke huisartsen zullen daarin praktijk gaan houden, waaronder ook d...

Maak het onbekende weer bekend

In onze rubriek in Weekblad de Drom publiceren wij elke week een foto uit ons archief. Bijvoorbeeld een bruin geworden portret of een vervaagde foto met een gezellig uitziende bijeenkomst met een aantal Enkhuizers.

Van veel foto’s weten wij niet waar in Enkhuizen of wanneer het is of wie de mensen die er op staan zijn.


Help ons het onbekende weer bekend te maken! Herkent u iets of iemand? Laat het ons weten via e-mail, telefoon of Word gratis lid van de Kroniek van Enkhuizen en plaats een reactie bij de foto waarover u ons meer kunt vertellen. De reacties worden zowel hier op de Kroniek van Enkhuizen als in Weekblad de Drom geplaatst.
Op 10 Oktober 1907 schreef een boze lezer een brief naar de Enkhuizer Courant: „Achter ons staat de Stad, trapgevels van oude huizen gluren tusschen ’t boomgroen door, de statige, oude huizen der Breedstraat staan voornaam achter hun groote tuinen, en boven alles heffen zich de slanke Zuidertoren en ’t fijnbelijnde torentje van het stadhuis.”
In oktober 1958 publiceerde de Westfriese Industriecommissie een rapport met de titel De Structurele Problemen van Oostelijk - en Midden West-Friesland. Het was een sombere titel van een enigszins somber rapport. De Enkhuizer Courant schreef er een artikel over met de dramatische kop: Quo Vadis West-Friesland? En daaronder: Richtlijnen voor de Toekomst van ons Gewest.
In de Enkhuizer raadsvergadering in juni 1917 werd het rapport van de vruchtbomencommissie besproken. De raadsleden waren vol lof over het werkstuk. B en W dienden, op basis van het rapport, het voorstel in om langs de Vest en de Spijtbroeksburgwal noten- en vruchtbomen te planten. De Boschlaan en de Noorderweg bleven voorlopig zoals ze waren, de oude bomen mochten blijven staan.
Het idee was al in 1907 geopperd, maar pas in 1917 nam de gemeenteraad van Enkhuizen het serieus. Was het niet mogelijk om het gemeentelijk grondbezit beter te benutten? Natuurlijk, hier en daar was een stukje grond verhuurd, maar het rendement kon toch veel hoger? Het idee was om vruchtbomen te planten.

Waarschijnlijk nam de raad het idee nu wel serieus, omdat het oorlog was. Nederland kon gelukkig neutraal blijven, maar de Eerste Wereldoorlog had wel degelijk gevolgen voor het land. De komst van een grote groep Belgische vluchtelingen, in totaal een miljoen mensen, was ook aan de Enkhuizers niet voorbij gegaan. Lange tijd bivakkeerde een groep in het Rijks-betonningsmagazijn op de Bierkade. Later kregen ze ook onderdak in het weeshuis, de pastorie, de diaconie en het St. Nicolaasgesticht.
Voor het lezen van de jaarverslagen van de Gezondheidscommissie in Enkhuizen moet je een beetje sterke maag hebben. Klachten over stank, omdat de buurman tegen de buitenmuur van je huis een (paarde) mestvaalt heeft opgeworpen en het vocht dwars door de muur in je woonkamer trekt. Privaten boven een grachtje met stilstaand water, of boven een slootje dat droog was gevallen.
Op 21 juni 1906 deelde de Gezondheidscommissie aan het gemeentebestuur van Enkhuizen mee dat ze zich zorgen maakte over een mestvaalt. Nu waren daar meer van in de stad, maar deze lag bijna boven de veel gebruikte regenwaterbak van de Westerkerk en vlak achter het zogenaamde Kostenloze Schooltje aan de Westerstraat. Een zeer onhygiënische en ongezonde situatie.
Alsof de duivel er mee speelde: na een kwakkelend begin van de winter begon het in januari te vriezen dat het kraakte. En dat terwijl er een enorm tekort aan kolen was. De gasfabriek kon niet meer fatsoenlijk produceren, het leidde tot luide klachten van huisvrouwen die wanhopig probeerden te koken op het slechte gas dat nog uit de leidingen kwam.
Er werd veel gefeest na de oorlog. Overal in Enkhuizen werden buurtverenigingen opgericht die bevrijdingsfeesten organiseerden. Die verenigingen bleven nog jaren actief. Het enthousiasme om iets te vieren was zo groot dat er zelfs overlegd moest worden wie welk feest organiseerde. Afgesproken werd dat de Oranjevereniging de nationale feestdagen, Julianadag op 30 april en Koninginnedag op 31 augustus, voor zijn rekening zou nemen.
04 februari 2015 om 15:14 door de Enkhuizer Courant
Het bleef na de oorlog zeuren met het gas in de stad en de omgeving. De Enkhuizer gasfabriek was verouderd en door de oorlog was er van onderhoud ook niet veel gekomen. Het was ook moeilijk om aan kolen te komen. De mijnen in Limburg werkten op volle kracht, maar ze konden niet aan de vraag van de industrie, de spoorwegen en de vele huishoudens voldoen. En als er al kolen geleverd werden dan waren ze ook nog eens van slechte kwaliteit.
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Facebook
x

Plaats een Piccolootje of feliciteer KNSM in de nieuwe Kroniek van Enkhuizen (periode 1960-1970)

Na het ongelofelijke succes van de vorige drie Couranten kwamen de laatste jaren er talloze verzoeken (en smeekbeden) bij ons binnen wanneer er weer een nieuwe Kroniek van Enkhuizen uit zou komen is het dan eindelijk zover!

Om de Kroniek te kunnen financieren zullen wij naast de steun van onze adverteerders / sponsoren ook particulieren de mogelijkheid geven een boodschap te plaatsen in de vorm van een ‘Piccolootje’. Dit waren razend populaire kleine zettertjes waar men onder andere felicitaties, oproepen of overtollige huisraad in de krant konden plaatsen. Daarnaast is er ook de mogelijkheid om in een speciale rubriek een felicitatie te richten aan het KSM (Koninklijk Stedelijk Muziekkorps) in verband met hun 125 jarige bestaan.

Als tegenprestatie zult U van de Kroniek en een leuke attentie in de vorm van een setje ansichtkaarten van de mooiste panelen die in de stad staan worden toegestuurd.