De Kroniek van Enkhuizen brengt de Enkhuizer geschiedenis opnieuw tot leven

In de Enkhuizer Courant stond op 19 januari 1963 dat Gosse van der Veen, Arie Muskee, Q. Langedijk, Piet Boeder en Piet Broekhuizen geprobeerd hadden de Elfstedentocht uit te rijden. De krant maakte geen melding van het feit dat nog een groep Enkhuizers op 18 januari in Leeuwarden gestart was. Q. Langedijk was met die groep uit Enkhuizen vertrokken. Jil van der Horst, Jantje Langedijk, Henk Kraaij, Rein de Graaff en Joop Kaagman hoorden daar ook bij.

Hieronder het tweede deel van het verhaal van Jil van der Horst van die dag.

Na lang wikken en wegen besloot de groep toch aan de Elfstedentocht mee te doen. Het was 17 januari 1963. 'Ze' waren Jil van der Horst, Q Langedijk, Jantje Langedijk, Henk Kraaij, Rein de Graaff en Joop Kaagman. Jil was met achttien jaar de jongste, de rest was in de twintig.

Eigenlijk mocht hij niet van zijn moeder, ze vond het Elfstedentocht-avontuur te gevaarlijk. Maar op je achttiende trok je je daar niet zo heel veel van aan. Joop Kaagman had een auto, een verlengde Citroen Sedan en daar kon de hele groep in. Om half vier 's middags waren ze in Leeuwarden aangekomen om zich in te schrijven. Jil had nog overwogen zich voor de wedstrijd op te geven, maar daar was het inmiddels te laat voor.

In 1961 verscheen het boek 'Jan Goos, visserman van Enkhuizen'. Jan Goos leefde van 1877 tot 1950. Op zijn zestigste was hij begonnen zijn memoires te schrijven. Honderdentachtig pagina's zijn het geworden, met herinneringen van een Enkhuizer visser zo rond de eeuwwisseling. Het is geen lopend verhaal, het zijn meer losse invallen.

Het lijkt erop dat Jan Goos opschreef wat hem op dat moment te binnen schoot. Hij schreef met een heel onduidelijk kriebelig handschrift. Niet verwonderlijk als je vaak een helmstok en bijna nooit een pen in je handen gehad hebt. Jan Goos' spelling was ook hoogst eigenaardig. Ook dat was niet verbazingwekend. Hij had niet lang op school gezeten. Zoals zo velen van zijn generatie had Jan al vroeg mee moeten werken om het gezinsinkomen op peil te houden.

Tot drie keer toe werden er Enkhuizer burgemeesters in Bussum benoemd. Haspels ging in 1949 naar het Gooise dorp, zijn opvolger Admiraal in 1966 en diens opvolger De Zeeuw in 1974.

Het waarom is nooit beantwoord. Wethouder Westdorp verwoordde bij het afscheid van Admiraal het verschil tussen Enkhuizen en Bussum als volgt: er is daar geen haven, geen visafslag en heel wat minder bruggen. Bijna klonk het als: wat moet je er dan? Maar hij moest ook toegeven dat de stap van Enkhuizen naar Bussum wel als een promotie gold.

Op 1 Augustus 1961 nam mejuffrouw Kingma afscheid als directrice van de huishoudschool. Toen zij in 1919 als jonge lerares koken haar eerste lessen gaf, had zij 5 collega's. In 1956, uit dat jaar is er nog een jaarverslag, had zij 17 collega's waaronder vijf mannen. Van de vrouwelijke collega's was er één getrouwd. De anderen hadden allemaal keurig netjes mejuffrouw voor hun naam.

De Vrouwenarbeidschool, zoals de school toen nog heette, was in rustig vaarwater beland. De Eerste Wereldoorlog had ook voor Nederland gevolgen gehad. De school was in de winter van 1918 's ochtends gesloten. Er was te weinig brandstof om de hele dag te stoken.

In 1963 waren er in Enkhuizen geen grote schokkende gebeurtenissen geweest. Misschien was de strenge en langdurige vorstperiode aan het begin van het jaar nog het grootste nieuws.

De visafslag had een goed jaar achter de rug, mede dankzij een aantal Urkers dat hun vangsten in Enkhuizen aan de wal gebracht had. Ook de Enkhuizer vissers hadden het niet slecht gedaan. Voor de tulpenbouwers was de oogst minimaal geweest. Het slechte weer, na de lange vorstperiode was het maandenlang regenachtig geweest, was daar debet aan. Gelukkig had de hoge prijs van de bollen veel goed gemaakt.

"Het is niet gemakkelijk er zich een duidelijke voorstelling van te maken, hoe ons land er over pakweg 20, 30, 40 jaar uit zal zien, als alle Zuiderzeepolders droog, in cultuur gebracht en bevolkt zijn, als het verkeer over nieuwe goede verbindingen tussen het westen en oosten en het noorden en zuiden van ons land beschikt."

"Wanneer in het centrum van Nederland in plaats van de nu nog bestaande watervlakte niet alleen een uitgestrekt nieuw agrarisch land met goed ingerichte, aantrekkelijke landbouwdorpen is gekomen, maar ook nieuwe moderne steden met aantrekkelijke woonwijken en winkelcentra, doelmatig ingerichte industrieterreinen en de nodige recreatiemogelijkheden zijn verrezen."

Het ging goed met de middenstand. In 1963 stegen de landelijke omzetcijfers tussen de vijf en tien procent. Drogisterijen en de drankwinkels haalden nog hogere cijfers, maar die konden verklaard worden door de strenge winter aan het begin van dat jaar.

Ook in Enkhuizen kon de middenstand merken dat de consument steeds meer te besteden had. De Enkhuizer Neutrale Middenstandbond deed er alles aan om er voor te zorgen dat dit geld ook in Enkhuizen werd besteed. De bond pakte uit tijdens de intocht van sinterklaas op zaterdag 23 november.