|
|
De Kroniek van Enkhuizen brengt de geschiedenis in Enkhuizen opnieuw tot leven.
Door middel van infozuilen op 19 locaties verdeeld over de stad worden beelden en krantenverhalen van het tijdperk van 1880 tot 1935 opnieuw uitgelicht. Een historisch document voor de stad Enkhuizen, waaraan een speciale wandelroute gekoppeld is. Ter ondersteuning van deze wandelroute is een historische krant uitgegeven. Op deze website vindt u het laatste nieuws en kunnen bewoners en geïnteresseerden verder meeschrijven aan de geschiedenis van Enkhuizen.
Onderwerp: Categorie
Schoolreis 18 Juni 1948 van de Mulo Driebanen
Onderwerp: Categorie
Een praalwagen van Sluis en Groot bevrijding 1945 voorstellend de
wereldbol, die de export van zaden over de aarde
symboliseert.
De wagen met paarden werd gereden door dhr J.Dantuma werkzaam Sluis
en Groot .
Onderwerp: Categorie
Optocht Koninginnedag in 1949 met het eerste kievitsei voor
Koningin Juliana. Foto is genomen in de bocht van de Havenweg /
Spoorstraat.
Onderwerp: Categorie
Optocht Koninginnedag in 1948 verkleed als “Onze Prinsessen”.
Onderwerp: Categorie
Bevrijdingsfeest op de Breedstraat voor het stadhuis op 10 mei
1945. Leden van de binnenlandse strijdkrachten zijn prominent
aanwezig.
Onderwerp: Categorie
Bevrijdingsfeest van Enkhuizen op 10 mei 1945 met tocht van met
binnenlandse strijdkrachten door de Breedstraat.
Onderwerp: Categorie
Padvinderij tijdens Anjerfondscollectie 1946.
bovenste rij rechts Gert.Wonder
derde rij v. boven tweede v.links - Jo Sluijter
derde rij v.boven derde v. links - dhr. Alma
derde rij v.boven vijfde v.links - Gre Visser
derde rij v.boven zesde v.links - Atty Tilstra
derde rij v.boven tweede v.rechts - Gre Tilstra
derde v. boven derde v. rechts - Dhr.J.Wonder
vierde rij v. boven ...
Onderwerp: Categorie
Personeel scheepswerf Paktuinen velen kwamen om tijdens het
bombardement mijn Opa Theun en mijn vader Hillebrand Visser bleven
gespaard de één was ziek, mijn vader op karwei.
Onderwerp: Categorie
Foto Kleuterschool aan de Raamstraat met
Juffrouw Tichelaar (links boven), Juffrouw Zwiep (midden
boven)
en Juffrouw Doedes (rechts boven).
Onderwerp: Categorie
Schoolfoto Christelijke Mulo (aan de Drie Banen) met o.a. Jan
Kuijper.
In onze rubriek in Weekblad
de Drom publiceren wij elke week een foto uit ons archief.
Bijvoorbeeld een bruin geworden portret of een vervaagde foto van
een gezellig uitziende bijeenkomst van een aantal Enkhuizers.
Van veel foto’s weten wij niet waar of waneer het is of wie de
mensen die er op staan zijn.
Help ons het onbekende weer bekend te maken! Herkent u iets of
iemand? Laat het ons weten via
e-mail, telefoon of Word gratis
lid van de Kroniek van Enkhuizen en plaats een reactie bij de
foto waarover u ons meer kunt vertellen. De reacties worden zowel
hier als in Weekblad de Drom geplaatst.
In het tijdschrift ´Wonen, landelijke stijl´ staat een artikel over historisch Enkhuizen. Een stukje over de Kroniek kon hier natuurlijk niet in ontbreken.
"Al die historie proef je zomaar op een mooie dag in Enkhuizen, dat het vandaag vooral moet hebben van toeristen. De Enkhuizers zelf zijn trots op hun verleden. Dat zien we aan de billboards met historische afbeedingen die overal staan, en in de Kroniek van Enkhuizen, een oud ogende krant (maar in feite splinternieuw), die gratis wordt verspreid en boordevol nieuwtjes en foto's uit vervlogen tijden staat, verzameld na speurwerk in oude archieven en bij mensen thuis op zolder. Billboards en krant zijn een initiatief van The Image Firm, een Enkhuizer ontwerpbureau, en de Vereniging Oud Enkhuizen, die daarmee kleur aan het verleden hebben willen geven."
De blog ‘lezers schrijven’ van de Kroniek van Enkhuizen bevat ondertussen een mooie collectie verhalen van verschillende Enkhuizers. De laatste tijd is de frequentie van het aantal verhalen dat wordt geschreven echter afgenomen. Maar wij durven te zeggen dat niet alle verhalen en herinneringen al beschreven zijn. Onze trouwste schrijver, Marinus Schoen, plaatst mooie verhalen over zijn herinneringen in de haringstad. Naast dat hij zijn verhalen graag met u deelt, is hij natuurlijk ook geïnteresseerd in verhalen van anderen.
Nu is dit bericht natuurlijk geen speciaal verzoek van de heer Schoen, maar vooral van de Kroniek van Enkhuizen. Wij roepen u op uw herinneringen en foto’s te delen met uw stadsgenoten. En laat u niet afremmen door de gedachte dat uw verhaal te kort zou zijn of niet van belang. Kleine en ook alledaagse herinneringen zijn juist van grote waarde! Vind u uzelf geen schrijftalent? Bedenk dan: het gaat om de inhoud!
Op zondag 4 juli werd op het Landje van Top de nieuwe editie van de Kroniek van Enkhuizen uitgereikt. Dit maal de periode 1940-1950 wordt u weer in een authentiek vormgegeven Kroniek aangeboden. Wij delen graag met u hoe deze tweede editie, en de nieuwe website waar u zich op bevindt, tot stand is gekomen. 1940 - 1950 In de periode 1940 - 1950 speelt natuurlijk de tweede wereld oorlog de grootste rol. De Kroniek van Enkhuizen is in haar stad op zoek gegaan naar de verhalen rond deze historische gebeurtenis. Grote gebeurtenissen kwamen er naar voren zoals het bombardement bij de Drommedaris, maar ook veel verhalen over het gewone leven in die tijd. Hoe ging men om met de schaarste in eten en andere levensbehoeften? Hadden het Enkhuizen het slecht of zijn ze zo goed en kwaad als het ging toch redelijk de oorlogstijd doorgekomen. Alle verhalen in de krant geven hier antwoord op.
Het Schoolfeest op de derde donderdag in juli was jarenlang
een groot evenement. De kinderen van de lagere school gingen in
optocht van het stadhuis, via de Westerstraat en de Prinsenstraat
naar de Paktuinen. Daar was bij de muziektent een feestterrein
ingericht en werden een uur lang spelletjes en wedstrijden
gedaan.
De leerlingen kregen limonade en snoep en leefden zich uit met ,
mastklimmen, zaklopen, talhoutje rapen, hoogspringen en
stoelendansen. Er werd een tafel vol begerenswaardige prijzen
uitgeloofd. De journalist Gerhard Stavenuiter kon na de oorlog nog
feilloos opnoemen wat voor hem de keuze was: vissnoeren,
inktlappen, ballen en zelfs een etui met potloden. En dan was hij
nog niet eens de winnaar van een eerste prijs, met hoogspringen
eindigde hij op de zeventiende plek!
In de Enkhuizer Courant van 9 januari
1930 stond een verslag van een bezoek dat twee journalisten
gebracht hadden aan Enkhuizen. 'De Stille Stad - indrukken opgedaan
in Enkhuizen' heette het artikel Het was eerder verschenen in Het
Haarlems Dagblad
'De breede lange straat
is leeg en ver. De storm, die van de Zuiderzee komt, blaast
erdoor', zo viel in de eerste alinea te lezen. De straat was
verlaten, er waren geen grote winkels, eigenlijk waren er helemaal
geen winkels. Het enige verkeer was een auto van de stadsreiniging.
Midden op straat zat een poes zich te wassen.
Op 11 november 1909, ze was toen 24, begon Guurtje Garms
aan haar eerste dagboekje. Ze zou het tot 5 januari 1919 volhouden.
Dertien boekjes zijn bewaard gebleven, de één na laatste is
verloren gegaan. Ze schreef er niet elke dag in, vaak elke twee,
drie dagen, soms een keer per week. Een tussenpoos van veertien
dagen was veel.
Ze hield de alledaagse zaken bij, wat ze beleefd had, wie ze
gesproken had. Maar soms was de toon ernstiger, dan schreef ze
religieuze bespiegelingen op, bijna gebeden. In de eerste jaren
keek ze ook zeer kritisch naar zichzelf. Ze vond zichzelf te
vrolijk, te frivool bijna. Dan wilde ze dat ze ouder en ernstiger
was.
Op 19 februari 1932 organiseerde de
spiritistenbond Harmonia een avond in de Oranjezaal. Mevrouw
Schiffert uit Rotterdam zou een 'psychometrische seance' verzorgen.
Men werd verzocht voorwerpen mee te nemen van overleden personen.
De toegang was vijftig cent.
Die avond was de
Oranjezaal bomvol. Er moesten zelfs extra stoelen bij. H. Kofman
opende de avond en de seance kon beginnen. Allerlei voorwerpen
lagen op tafel: horloges, sieraden, een sigarenkoker en zelfs een
portemonnee. Mevrouw Schiffert pakte de verschillende voorwerpen op
en vertelde iets over de overleden eigenaars.
In februari 1930 blikte een tevreden
burgemeester Zimmerman in de gemeenteraad terug op het afgelopen
jaar. De tuinbouw ontwikkelde zich gunstig. Vooral tulpenbollen
bleken een zeer winstgevend product. De coöperatieve Vereniging
Bloemlust opende zelfs een groot
veilinggebouw.
Ook voor de nijverheid en de industrie was 1929 een gunstig jaar
geweest. De burgemeester noemde met name Van Wagten-donk als een
zeer winstgevend bedrijf. Het profiteerde van de grote
bouwactiviteit in de stad. In de Lange Tuinstraat werden woningen
gebouwd. De gemeente had grond langs de Kade gekocht om er huizen
neer te zetten, speciaal voor grote gezinnen. Ten minste dat was
het plan, er zou nog een forse discussie in de raad volgen, maar er
werd wel gebouwd. De gemeente investeerde in moderne
infrastructuur. En er was weer een groot stuk straatwerk
aanbesteed. De hele stad kreeg een moderne
klinkerbestrating.
De kruisplaatsing op de nieuwe toren
van de katholieke St. Franciscus Xaveriuskerk haalde op zaterdag 11
januari 1930 de Enkhuizer Courant. Bij het artikel stond een foto
van de trotse pastoor Van Baaren.
De krant
schreef vol bewondering over deze pastoor. Hij had zijn ideaal
verwezenlijkt. In 1905 was men met de bouw van de nieuwe kerk
begonnen en onder zijn leiding was deze voltooid en voorzien van
een toren. In december 1929 waren de klokken in de toren gehangen
en op Kerstnacht werden ze geluid. Voor het eerst sinds 1572
klonken er weer Roomse klokken over de stad.
Cor Druif voelde zich het boerenjochie uit Hauwert dat in
de grote stad was beland. Hij keek zijn ogen uit. Samen met zijn
vriend Cor Pruis zwierf hij door Enkhuizen. Op een keer mocht hij
mee met 'Opa Geert', de vader van zijn baas Evert de Vries. Een
rijnaak ging vanaf de dwarshelling van scheepswerf Vooruit te
water. De halve stad stond te kijken.
Cor had grote bewondering voor Geert de Vries, met zijn grote
verzameling schetsen en tekeningen van verschillende kunstenaars.
Ook het werk van Geert zelf mocht er wezen. De beroemde schilder
Tholen had zich tijdens vele bezoeken aan de werkplaats met
waardering over de tekeningen uitgelaten.
Vanaf februari 1979 tot augustus 1980
schreef Cor Druif een serie artikelen met als titel 'Nostalgische
mijmeringen van het trappie' over zijn Enkhuizen in de jaren
twintig. De serie illustreerde hij zelf.
„Als de tintelende diepe
okergloed uit de vlammende avondzon doof en het glorierijk
lichtgetoorts langzaam van de spitse huizekes weggeglipt is, droeft
er gretig een grauwe kniezing over de smalle straatjes en de stem
van de eenzame wind heeft er dan al-donkerder klank." Zo beschrijft
Alie Smeding een avond in haar
geboortestad.
|
|